Een ritje op een Indische rollercoaster!

Lins volgt de hele maand april een intensieve Yoga Teacher Training in het spirituele hart van India, Rishikesh. Het zware lesschema, het veganistisch dieet en de ware Indische levensstijl vormen een stevige uitdaging voor haar en haar internationale groep lesgenoten. Ze vertelt.

I did it!! De eerste week zit erop. Na 7 dagen les en 10 dagen weg van huis kijk ik terug op een heel zware periode, een rollercoaster van emoties. “Hoe ben ik hier in godsnaam terechtgekomen?”, is een vraag die ik me meerdere malen heb gesteld.

Wendy en ik droomden er al lang van om anderen te helpen in het vinden van hun eigen kracht. We hebben zelf een hele zoektocht achter de rug naar manieren om zowel onze geest als ons lichaam tot rust te brengen en aan te sterken. Vorig jaar besloten we dat het tijd was om een eigen praktijk op poten te zetten. Niet eenvoudig, we gaven tenslotte het ‘goede, veilige leven’ op voor een onzekere toekomst. Mariposa zag het levenslicht: een leuke plaats waar mensen tot rust (leren) komen en kracht vinden door massages, coaching, natuurlijke producten en superfoods. Yoga en meditatie, waar we zelf zoveel van houden, zou het plaatje compleet maken. Als ik ergens vol van ben, wil ik dat vuur graag doorgeven.

Wendy spitste zich toe op life coaching, ik ging voor het yoga-verhaal. Dus hopla, op zoek naar een opleiding. Ik stootte al snel op een enorm aanbod aan cursussen. Beslissen is niet mijn sterkste kant -moet ik dringend aan werken trouwens- en na lang twijfelen koos ik voor india, waar de basis ligt van yoga. Ook hier was het aanbod groot, maar al snel had ik een klik met één ashram. Dus, boeken die handel.

Tot net voor vertrek had ik vreemd genoeg geen stress, maar de dag zelf ging het mis. Het afscheid op de luchthaven viel me enorm zwaar. Daar waar ik vroeger geen probleem had met reizen voor het werk, bleek ik nu toch ergens een gezellige huismus te zijn die het liefst van al alles deelt met haar grote liefde. De tranen vloeiden rijkelijk bij het afscheid aan de douane, bij de controle van de security, tijdens de wandeling naar de gate, in het vliegtuig… Het was geen gezicht, dat kan ik wel zeggen. Dat ik dingen zou moeten verwerken die ergens diep verstopt zaten in mijn lichaam had ik verwacht. Maar dat ik er zo snel aan zou beginnen, was een serieuze verrassing. Na twee dagen reizen werd het huilen eindelijk wat minder, maar ik zat met een slecht gevoel. De ashram –de leefgemeenschap en mijn thuis voor de komende maand- zag er super uit. Het mooie stadje Rishikesh voelde heel spiritueel aan. De mensen die ik leerde kennen waren geweldig en toch voelde ik me rot!

De heimwee en een rugblessure waren vreselijk. Ik kon bijna niet meer aan yoga doen. Terwijl ik mijn collega’s zag zwoegen, zat ik aan de kant te zweten met pen en papier. Bijna gaf ik het op, maar ergens in mij zat het nodige restje kracht om door te duwen. De eerste stap was een bezoek aan de ayurvedische dokter in een kraampje op de straat. Het verdict: een gescheurde of verrokken spier die serieus ontstoken was. Dat ik thuis met mijn stomme kop niet eerder naar de dokter was geweest, is me nog steeds een raadsel. Alweer een les rijker! Er volgde medicatie en een behandeling. Als bij wonder startte de volgende dag een nieuw meisje met de opleiding. Ze was ongelukkig in een andere ashram en had besloten in te vallen bij ons. Ze bleek een ongelooflijke kinesiste te zijn die me ondertussen behandelt. Of hoe het leven ons de juiste dingen op het juiste moment geeft…

Enkele dagen later waagde ik me weer voorzichtig aan de praktijklessen en sindsdien voel ik me heel wat lichter. Zijn het de filosofielessen waardoor ik alles beter kan relativeren, het strenge, maar lekkere dieet waardoor ik me zuiverder voel of is het de yoga die me sterker maakt? Ik weet het niet: het is super om me zo’n pak beter te voelen! Het gemis van mijn geliefde is nog groot, maar gelukkig hebben we de moderne technologie om contact te houden. Het voelt alsof ik het bijna een plaatsje kan geven. Ik droom van het weerzien, maar kijk ook uit naar de kennis die ik hier nog zal vergaren. De lessen zijn fantastisch.

En India is spectaculair. Ik raakte snel gewend aan de simpele kamer na een westerse poetsbeurt en wat leuke aankleding. (Gelukkig houdt mijn beperkt budget me tegen, want dit is shopping paradijs!) Vuile straten met hier en daar een koe worden opgevrolijkt door kleurige gebouwen, winkelkraampjes en vriendelijke mensen. Het is bijzonder om tussen de aapjes te leven, al was het snel duidelijk dat we niet met eten moeten rondlopen. Die apen gaan ervoor en pakken alles af, op gelijk welke manier. Het is moeilijk te beschrijven, de sfeer maakt het allemaal een beetje magisch.

Hopelijk duimen jullie met me mee op een goede tweede week.

Tot volgende week

Xxx lins

PS: Ik heb al 3 keer gezwommen in de Ganges, dus al mijn zonden… Die zijn zeker vergeven 🙂

image                    image                     image